strona główna


PIOTR GRZESIK -  pisarz (proza "Na przedmieściach" - Wydawnictwo Baran i Suszczyński, Kraków 1997 – wyróżnienie w konkursie Fundacji Kultury Polskiej – Promocja Najnowszej Literatury Polskiej - 1997, "Karmasutra" - Wydawnictwo Baran i Suszczyński - Kraków 1999, „Księga Nieurodzaju” – Wydawnictwo Krakowska Alternatywa, Kraków 2001), twórca muzyki (założyciel grupy KLANDESTEIN w 1993 roku - płyta "Planet Tiger" – amorpha - Kraków 2001,  autor płyt solowych: "Cykl" – amorpha - Kraków 1993, "Feary Tales" – amorpha - Kraków 1999, "Melanhole" – amorpha - Kraków 2000,  a także artykułów drukowanych na łamach magazynów takich jak: "Vivo", "Przekrój" i "Future Guide"). 

RECENZJE DOTYCZĄCE TWÓRCZOŚCI:

1) Kszysztof Uniłowski "Przedmieścia sensu" FA-ART nr 4(30) 1997
2) Zbigniew Chojnowski - recenzja w NOWE KSIĄŻKI nr11 1997
3) Karol Riffer "28 kamieni" FA-ART nr3(33) 1998
4) Małgorzata Antosik "Przewodnik po polskim podziemiu" Łódź 2001
5) nie publikowane opinie Jerzego Prokopiuka, Jerzego Jarzębskiego i Jana Pieszczachowicza 
6) Henryk Palczewski - tekst o KLANDESTEIN w "INFORMATORZE ARS-2" wrzesień 2001, nr 31
7) Artur Lasoń – artykuł o płycie „Planet Tiger” w nr 06 (2002) pisma „ESTRADA I STUDIO”  

PUBLIKACJE PRASOWE:

1) "Słowo, dźwięk, komentarz" VIVO nr 2(1995)
2) "Horyzont" - fragment z tomu "Na przedmieściach" PRZEKRÓJ nr10 1997
3) "Gilotyna czasu"  FUTURE GUIDE nr 1(1) 1996, udział w redagowaniu całego pisma - pierwszego w Polsce magazynu traktującego o zjawisku i kulturze techno (pismo zostało zaprezentowane w programie TV Kraków w lecie 1996).
5) "Oswajanie chaosu" VIVO Wydanie specjalne - lipiec 1998
6) "Księga Nieurodzaju (Degenesis)" HA!ART nr 2(7) 2001
7) "Klandestein" HA!ART nr2(7) 2001

KSIĄŻKI:

1) "Na przedmieściach" - Wydawnictwo Baran i Suszczyński, Kraków 1997
2) "Karmasutra" - Wydawnictwo Baran i Suszczyński, Kraków 1999
3) "Księga Nieurodzaju" -Wydawnictwo Krakowska Alternatywa (Kolekcja Ha!artu), Kraków 2001

 MUZYKA:

1) 30 maj 1992 - rozpoczęcie tworzenia "Ogniw" - utworu-systemu, którego naczelną zasadą jest odwzorowywanie mijających dni za pomocą wysokości dźwięku (jeden dzień = jeden dźwięk).

2) "Konstrukcja na taśmę magnetofonową i nie-muzyków" - prowokacja muzyczna, wykonana podczas plenerowego występu w posiadłości dr Karola Riffera w Krakowie - Kobierzynie, czerwiec 1993.

3) "Cykl" - collage muzyczno-filozoficzny oparty na pieśniach zaczerpniętych z polskiej tradycji narodowej, kościelnej i domowej - jesień 1993.

4) powołanie do życia grupy-projektu KLANDESTEIN - 1993 - dalej patrz tutaj.

 


MARZENA BOROŃ (MBORO) - (instrumenty klawiszowe, śpiew)  - wokalistka i autorka tekstów, członek zespołu Teatru Pantomimy "MIGRESKA", a także projektów i zespołów muzycznych działających w Krakowie - nagrań można posłuchać tutaj. Pracuje jako terapeutka w krakowskim Domu Pomocy Społecznej, gdzie prowadzi zespół teatralny, odnoszący sukcesy na wojewódzkich i ogólnopolskich festiwalach, współpracuje z KLANDESTEIN  od 1995 r. Marzena Boroń zajmuje się także grafiką tradycyjną oraz komputerową - jej prace plastyczne zamieszczone na niniejszej stronie w dużym pomniejszeniu - można zobaczyć w "pełnej krasie" na jej stronie osobistej  www.mboro.republika.pl.
  .

  


dr KAROL RIFFER -  doktor religioznawstwa. Zawodu nie wykonuje. O literaturze i muzyce pisze sporadycznie. Mieszka w Krakowie. Dyrektor artystyczny Teatru Zorganizowanej Fikcji. Stałocieplny. Tryb życia wieczorno-nocny. Nie sprowokowany nie atakuje. Autor tekstu wprowadzającego do mojej płyty "Feary Tales", a także teoretycznego wprowadzenia do "Ogniw". Autor wyczerpującej i nad wyraz wnikliwej interpretacji książki "Na przedmieściach", zamieszczonej w FA-ART nr3(33) 1998 - patrz tutaj.  Człowiek, bez którego bez wątpienia byłbym kimś innym niż jestem.

 

 



WIND CHIMES - program komputerowy działający w trybie MIDI, produkcji nieistniejącej już firmy Syntrillium (producenta Cool Edita, "przechrzczonego" później na Adobe Audition), imitujący działanie tzw. harfy Eola (podaję za Kopalińskim: "eolska harfa - dawn. [X-XIX w.] instrument muz. o strunach różnej grubości strojonych na ten sam ton, wydających pod wpływem ruchu powietrza, prócz dźwięku zasadniczego, tony harmoniczne różnej wysokości, współbrzmiące niezwykle subtelnie. Etym. - Eol [łac. Aeolus, gr. Aíolos] w mit. gr. władca wiatrów."), po angielsku zwanej właśnie wind chimes. Program ten posługuje się nadzwyczaj subtelnym algorytmem, wręcz idealnie oddającym naturę wiatru i jego oddziaływania na "przedmioty brzmiące" o określonej i nieokreślone wysokości dźwięku (gdyż może też korzystać z brzmień perkusyjnych), dzięki czemu znakomicie udaje mu się improwizowanie na "zadany" temat (moduł, w tym wypadku). W przeciwieństwie do większości programów z gatunku "automatic composer", efekty jego działania nie brzmią mechanicznie ani automatycznie, i do pewnego stopnia są zawsze nieprzewidywalne. 
Można używać praktycznie nieograniczonej ilości "instancji" programu (jego "okienek", z których każde może "grać" innym instrumentem), tworząc za jego pomocą całe zespoły, a nawet orkiestry - nam wystarcza zwykle jedno lub dwa "okienka" - góra trzy. Wind Chimes "gra" używając modułu brzmieniowego YAMAHA MU15. Do pewnego momentu Wind Chimes pojawiał się sporadycznie w naszych nagraniach, lecz w końcu został pełnoprawnym członkiem zespołu.

strona główna